بگذار تا بميرم در اين شب الهي / ورنه دوباره آرم رو روي روسياهي

               چون رو کنم به توبه، سازم نوا و ندبه / چندان که باز گردم گيرم ره تباهي

               چون رو کنم به احياء، دل زنده گردم اما / دل مرده مي‏شوم باز با غمزه گناهي

               گرچه به ماه غفران بسته است دست شيطان / بدتر بود ز ابليس اين نفس گاه گاهي

               اي کاش تا توانم بر عهد خود بمانم / شرمنده ‏ام ز مهدي وز درگهت الهي

               تا در کفت اسيرم قرآن به سر بگيرم / چون بگذرم ز قرآن اُفتم به کوره راهي

               من بندگي نکردم با خويش خدعه کردم / ترسم که عاقبت هم اُفتم به قعر چاهي

               با اينکه بد سرشتم با توست سرنوشتم / دانم که در به رويم وا مي‏کني به آهي

               اي نازنين نگارا تغيير ده قضا را / گر تو نمي ‏پسندي تقدير کن نگاهي

               دل را تو مي ‏کشاني بر عرش مي ‏کشاني / بال ملک کني پهن از مهر روسياهي

               دل را بخر چنان حُر تا آيم از ميان بُر / بي عجب و بي تکبّر از راه خيمه گاهي

               امشب به عشق حيدر ما را ببخش يکسر / جان حسين و زينب بر ما بده پناهي

               آخر به بيت زينب بيمار دارم امشب / از ما مگير او را جان حسن الهي

               در اين شب جدايي در کوي آشنايي / هستم چنان گدايي در کوي پادشاهي